Ogromny głaz wapienny (10 m x 5 m, wysokość ok. 2m), zaliczany do największych z grupy wapiennych, pomnik przyrody.

Jego nazwa związana jest z legendą o diable, który miał zrzucić głaz na klasztor Bazylianów. Raz do roku wszyscy mieszkańcy wsi podążali do świątyni na odpust, co nie podobało się diabłom mieszkającym niedaleko Werchraty, w Moczarach. Pewnej nocy, jeden z nich, najsilniejszy, postanowił zniszczyć klasztor. Udał się do Brusna, gdzie na Kamiennej Górze wyrwał olbrzymi kawał skały. Porośnięte olbrzymimi drzewami jary i wąwozy, nazywane Piekiełkiem, stanowiły dla diabła nie lada przeszkodę. Kiedy wreszcie zmęczony dotarł na skraj lasu, postanowił chwilę odpocząć. Położył olbrzymi kamień na czterech innych, a sam położył się obok. Czart miał wielką moc tylko do zmierzchu. Niespodziewanie z pobliskiej wsi dobiegło przeraźliwe pianie koguta. Wystraszony diabeł zerwał się w jednej chwili, chwycił za kamień, ale kogut zapiał po raz drugi i trzeci. Diabeł ze wściekłości wbił pazury w głaz, ale stracił już swoją moc i czmychnął do Moczar.